Ook hier zichtbaar
Liever slordig gelukkig dan perfect gestrest 
Hier ook een eigen weblog . Ik hoop hier een dagboek van te maken en iedere dag er iets op te zetten ! Al dit gedoe op de pc houdt je van de straat !!! Reageer gerust op mijn logjes of zet iets in mijn gastenboek!
Welkom hier allemaal
Dat het winter is weten we allemaal , buiten alle ongemakken levert het ook mooie plaatjes op , zie de foto’s hieronder. Rob moest afgelopen woensdag op controle en daarna zijn we even wat richting het IJmeer gereden waar we deze mooie plaatjes geschoten hebben. Jammer genoeg mag Rob nog zeker 5 weken niets doen met zijn arm , en tjonge wat kan een lijf blauw worden van een gebroken schouder ,zijn vingers, borst , buik links en rechts is blauw , nooit geweten dat dit kon . Dit betekende ook dat ik dit weekend niet ri
chting Geleen kon , De honden zijn er en Rob kan niet veel alleen , jammer maar ook wel rustig ,want ik merk dat ik toch wel moe ben van al dat geregel . Dus een onverwachts rustig thuis weekend.
Het verliep nu allemaal snel 
in het ZH , voordat we het wisten stonden we weer buiten , Zelf moest ik vandaag (vrijdag) bloed prikken en een Mammo , Dat bloed prikken ging niet echt van een leien dakkie tot 3 maal toe moest er een nieuwe poging gedaan worden om enigszins wat bloed te verkrijgen maar uiteindelijk waren de 3 buisjes vol. Waarschijnlijk komt het doordat mijn arm ineens dik is, Lymfoedeem . ( gevolg van meer doen ????) Maar even in de gaten houden. Verder is het betaald parkeren in Almere wel ineens erggggg duur
geworden ! Daar waar ik eerst 1 € per uur betaalde is het volgens mij nu 2 €. Een stijging van wel 50 % Ook bij het ZH betaal je veel , net alsof je voor je plezier naar het ZH gaat !
Dinsdagavond was er hier in Almere een politiek d
ebat ,georganiseerd door kleurrijk Almere , Het was druk maar niet echt flitsend , soms heb ik het idee dat de mensen die in de politieke partijen zitten Almere niet echt kennen, wat een hoop onzin wordt er uitgekraamd, Er wordt gewoon niet echt in de bewoners verdiept en men wil alleen hun partij verkopen . Het was leuk om te netwerken maar verder was het een hoop geblabla . Helemaal flauw was dat de PVV er niet was , laf om niet mee te doen met het politieke debat. Maar ik weet nu wel waar en op wie ik ga stemmen !!!
Donderdag was er hier in Almere de jaarlijkse jeugd conferentie . 
Dit keer ging het over de eigen kracht van mensen/gezinnen en kinderen . Goed verzorgd maar jammer genoeg liep het niet heel erg flitsend , moeilijk om discussies te voeren en goed te debatteren . Toch heb ik er veel w
eggehaald en ook daar afspraken kunnen maken met mensen waar ik allang een afspraak mee had willen maken en mensen leren kennen die ik alleen via de foon had gesproken , missie geslaagd dus !! En eerlijk is eerlijk de nieuwe site van het CJG Okee punt ziet er goed en mooi uit en is makkelijk
in gebruik !
Enne verder onze kids in Australië , ze laten momenteel niet veel horen via hun waar ben jij nu sites , maar gelukkig krijg ik wel geregeld een updatet en heb contact . Het bevalt hen beiden erg goed. Timo gaat vanaf 17 februari 2 weken naar Tasmanië en gaat daar de Overland Track doen. Lekker bikkelen , wandelen en de natuur in ! Ook wil hij nog naar Nieuw Zeeland en verder heeft ie het heeeeel erg naar zijn zin en bl
ijft denk ik echt wel weg tot November . Jeske zit bij boer Scott en dat bevalt ook heel goed , heeft het naar haar zin en kan volgens mij zo een boerenbedrijf beginnen dadelijk ! Heb haar vorig weekend gesproken .
E
indelijk,komt de zaak voor tegen de jongens die Timo en een vriend van hem in elkaar geslagen hebben op Texel, Ik heb vaak gedacht wel snelrecht met oud en nieuw kan maar de rest moet maar wachten en wachten en wachten . 8 maanden later nu komt het voor , uiteraard gaan wij er naar toe, al is het helemaal in Den Helder en smorgens om 9.00 uur Ik snap niet dat dit allemaal lang moet duren , die gasten hebben ondertussen al anderen te pakken gehad. Hoe bedoel je ,je moet de consequenties meteen voelen ?? Maar goed nu naar de zitting, het komt in ieder geval voor ! De gevolgen die het voor Timo heeft gehad is
niet uit te drukken in geld , tijd en emotie , dat is iets wat wij denk ik te weten en gemerkt te hebben . Hopelijk dat zijn reis naar Australië hem helpt deze ervaring te vergeten.
Toch maar weer even een blogje .Een vreemde week hebben we achter de rug. Hoe afhankelijk wordt je als je toevallig een smakkerd maakt . En die sneeuw , het lijkt wel toveren , zo is alles weer weg en zo is het weer een mooie witte wereld waar langzamerhand iedereen genoeg van heeft.
Afgelopen maandag heeft Rob een behoorlijke smak gemaakt. Zoals meestal altijd haal ik hem op van het biljarten en het was zoals in heel Almere spiegelglad . Een kennis reed mee , maar toen 
de heren de auto in wilde stappen, bleek de achterdeur vastgevroren te zijn . Rob schoot te hulp en dat ging mis , Hij was in een keer verdwenen en even later zag ik hem naast de auto op de grond zitten.
Hij had zich behoorlijk pijn gedaan , hoe erg bleek later pas. Na een doorwaakte nacht zijn we dinsdags toch maar richting huisarts en ZH vertrokken. Eerlijk is eerlijk, we hebben een huisarts die het zelden mis heeft met zijn diagnose , hij was er zeker van dat de arm gebroken zou zijn , dus richting ZH , de aanvraag voor de foto was al gefaxt , een ponsplaatje hoeven we niet meer te laten maken want eerdaags loopt iedereen met een streepjeskode op hun voorhoofd volgens onze huisarts ! We werden na een kleine aanvaring met de dames achter de 
balie snel geholpen . Tja in een “nieuw” ZH gaat alles anders , we moesten een nummertje trekken en hadden keuzes (Afspraak , geen afspraak etc) aangezien door de huisarts de afspraak was gemaakt gingen we er vanuit dat we een afspraak hadden , mis dus , we hadden geen afspraak en wij werden voor dom versleten. Even later bleek dat wij niet de enige zo dachten , dus niet zo dom waren want bijna iedereen ( veel botbreuken) had deze zelfde gedachten. Al snel was de foto beoordeeld en mochten wij door naar de
EHBO , tja en dan is het al duidelijk dat het gebroken is ,anders mag je terug naar de huisarts . Ook bij de EHBO leek het snel te gaan , we werden al gauw geroepen , en toen was het zoeken naar een kamertje , dat was niet zo makkelijk, ergens in een achteraf kamertje werden we neer gezet en toen begon het lange wachten , Ik was er al een beetje bang voor ,ergens ver weg uit het zicht en waar niemand langs komt. Na een uurtje maar eens gevraagd of ze ons niet vergeten waren , nee hoor mevrouw , het is erg druk (Cliche) We komen zo 
, Gelukkig was er een aardige hulp waarvan ik ( Rob niet) een kop koffie kreeg . Na nog eens 3 kwartier kwam een zuster om een hoekje kijken, u zit wel een beetje in het verdom hoekje , ja daar was ik al bang voor. Maar goed uiteindelijk kwam er toch iemand die zich uiteraard verontschuldigde ,het is erg druk , ja dat krijg je vanzelf met die gladheid. Rob had zijn bovenarm vlak onder de kop van de schouder gebroken, na uitleg wat er aan d
e hand was en een uitdraai van de foto kreeg R een sling en een hoop pijnstillers mee want op de plek waar hij de breuk heeft kan er geen gips omheen. Zijn arm was ook goed dik en blauw , zit nu allemaal in zijn hand. 10 minuten l ater waar we langs een lege wachtkamer van de EHBO wandelden stonden we weer buiten .
Dan pas merk je hoe onthand je bent met maar 1 arm en een arm die heel erg pijn doet, je kunt helemaal niets meer. Betekend voor mij toch wel veel extra werk 
en merk ik hoeveel we samen doen ..Gelukkig hebben we een lieve buurvrouw die de honden heeft uitgelaten en komen er buurvrouwen langs om te kijken hoe het met de patiënt is . De ergste pijn is nu over heb ik het idee of het begint wat te wennen .
Verder stond deze week in het teken van feestjes op het werk een diploma uitreiking van de opstap kindjes , een collega die met pensioen gaat en een andere collega die wel blijft werken bij ons maar ander werk gaat doen. Verder vind ik het iedere dag weer een verassing hoe de wereld er hier uit ziet.
Het begint te wennen ,al blijft het stil in huis. Zo langzamerhand hebben we ons eigen ritme gevonden , een ander ritme, wat begint bij smorgens eerst de honden uitlaten (deed ik al) dan de pc aan, kijken of er mail is van de kinders , lees bijna geen krant meer , geen tijd meer voor, want na het checken van de sites en drinken van mijn koppie koffie is het toch echt tijd om te gaan werken. Op het werk denk ik maar aan 1 ding en dat is het werk en dat is maar goed ook. Heerlijk is het dat de doggies smiddags uitgelaten worden door Rita. Rob laat meestal begin van de avond de honden uit en ik doe de boodschappen, er moet 
tenslotte ook nog gegeten worden. De maaltijden zijn anders, Nu staat er zuurkool chili en bruine bonen op het menu, de bloemkool en spinazie blijven in de (koel)kast . Ook gooien we nu geen broden meer weg, het brood gaat gewoon op ! want aan 2 halve broodjes per week hebben we genoeg en of het vers is ?? ach de broodrooster is er ook nog ! Bij thuiskomst gaat wederom de pc aan , want wie weet is er wel een mailtje ?? Woensdag en zaterdag, zondag wordt er zo langzamerhand vast geskyped met Timo . Zijn verhalen zijn leuk en vol humor , hij heeft het duidelijk naar zijn zin , werkt hard en is er achtergekomen dat het hier eigenlijk best wel netjes is . Hij wil daar nog een tijdje blijven waar hij is om daar centjes te verdienen om dadelijk heerlijk te kunnen uitgeven. De mensen die hij 
daar ontmoet zijn aardig en heeft er alweer een vaste vrienden kliek. Ook begrijp ik dat hij regelmatig contact heeft met de vrienden hier via een groepsmail. Er zitten nogal wat jongens vanuit hier over de hele wereld ! Een in Suriname , 1 ook in Australië in Perth , vrienden in Amerika etc. Het is voor mij wel duidelijk dat de wereld echt een stuk kleiner geworden is. Jeske heeft het volgens mij ook heel goed en zit nu op een boerderij in Coonamble, Daar drij
ft ze vee , heeft gereden op een Quad, Motor en in een auto en rijd paard . Na een week hard werken en volgens mij een pijnlijk lichaam van al het paardrijden geniet ze daar nu ook van het weekend , dit alles heb ik van haar facebook gehaald , heb haar al even niet gesproken , omdat het internet niet alles is en ze niet overal telefonisch bereikbaar is . Onze Sanne is weer hard aan de studie voor haar volgende tentamens en is een heerlijk weekendje naar Dublin geweest. Vandaag is ze gezellig meegeweest met mij mee naar Arnhem , naar Oma waar we ook zeker 3 kwartier met 
Timo geskyped hebben , Oma weer blij ! !
Gisteren telefonisch met een vriendin van vroeger gesproken , we hadden elkaar al zeker 25 jaar niet gesproken en via facebook elkaar weer gevonden. Leuk is dit ,oude klasgenoten vriendinnen e.d. vind je weer via dit medium.
Gisteravond begon het alweer te sneeuwen en te ijzelen, bijna stapvoets teruggereden uit de verzetswijk , Al snel lag er weer heel wat centimeters sneeuw, eerlijk is eerlijk , ik heb er echt geen zin meer in en wat duurt dit jaar de winter lang. Het blijft smorgens donker als ik de honden uit moet laten maar ook als ik weer thuis kom is het alweer donker brrr
niks aan. Ook vanmorgen lag hier een dik pak sneeuw en heb even getwijfeld of het wel veilig rijden was naar Arnhem . Maar gelukkig bleek daar veel minder sneeuw te liggen ! Kijk maar 1e foto is hier vandaag en de tweede foto in bij Prinsheerlijk in Rheden waar je trouwens heerlijk kunt eten
. Vanavond via A'dam weer naar huis gereden.
Woensdagavond naar de afscheidsmonologen geweest, Geen luchtig avondje, maar wel was het ontroerend, herkenbaar , soms verdrietig en pijnlijk dan weer lief en humoristisch. Ook waren er erg veel bekende , veel van het hospice, en van het Parkhuys en ook nog "gewone" bekenden, dat voelt vertrouwd voor zo'n avondje.
Het aftakelingsproces, rouwverwerking en het leven na de dood komen aan bod, maar ook onderwerpen als modeverschijnselen en rituelen rond de dood. Het is niet allemaal pijn en verdriet wat de klok slaat, De Afscheidsmonologen zijn soms ook hilarisch – er kan en mag om de dood gelachen worden. Een voorstelling vol herkenbare en verrassende momenten.
Tien scènes werden er gedaan. Niet allemaal zijn het strikt monologen; soms trekt iemand een stoel bij, geeft weerwoord, of levert commentaar. Tussendoor horen we gedichten van Judith Herzberg.
Ontroerend is muzikant Arend Niks, die het geheel completeert met verrassende composities, spel op onder meer een blaaspiano, en af en toe een woord en verder stil zijn gang gaat.
De teksten (van onder anderen Nilgün Yerli, Esther Gerritsen, Sara Kroos, Kees van Kooten, Gijs Scholten van Aschat) zijn afwisselend ingetogen, weemoedig, schrijnend, maar ook geestig en met vaak onvermoede wendingen.
Steeds net vanuit een ander perspectief benaderen ze het gegeven van afscheid nemen, van ziekte, angst, het sterven, achterblijven. Vooral het ‘spel’ van Nettie Blanken en Boudewijn de Groot aangevuld met fraaie videobeelden en hun scènes ademen sfeer en zorgen dat je het kunt "voelen" .
Niet iedereen vond het goed 1 iemand verliet stommelend de zaal en later bleek dat dat een kennisje van mij was, Zij had zich ernstig gestoord aan Rian Gerritsen, Voor mij niet echt herkenbaar maar wel voor de volkskrant (Citaat)
:” Rian Gerritsen stelt daar evenwel een onstuimige manier van acteren tegenover, en dat haalt het evenwicht zo nu en dan behoorlijk uit de voorstelling. Mogelijkerwijs bedacht om voor duidelijke afwisseling tussen de delen te zorgen, schiet die aanpak zijn doel voorbij. Afgezien van een tekst over de rol van de vrijwilliger in de terminale zorg speelt ze haar stukken op steeds dezelfde toon, hard, bijna over de top.”
Miste het napraten in een grotere kring zoals na de gesluierde monologen. Zeker met dit onderwerp wat bij vele heel diep gaat, was dit wenselijk geweest .Voor mij was er veel herkenning, alle goedbedoelde raad, aanbod van je kunt altijd bellen, de vele kaarten lief ,maar soms van bijna onbekende mensen,
het leven wat na een tijdje zijn gewone gang hervind, etc etc Maar gelukkig waren er meer die bleven “hangen” en hebben nog wat nagepraat. Wel mis ik dan een sfeervolle ruimte als La Couronne, Het kille restaurant bij de schouwburg trekt duidelijk het aantal mensen niet zoals vroeger in Couronne.Jammer een gemiste horeca kans !
Het was mijn eerste theater voorstelling hier in Almere dit jaar,. Op mijn lijstje staan er nog een aantal zoals de musical Chicago, en Mandela en daarnaast nog Guus Meeuwis . Dit jaar minder naar theater dan andere jaren, tja dat krijg je met die recessie !
Weer eens een blogje , Afgelopen weken weinig zin gehad in de pc, maar hoop dat dit weer gauw terug komt. Moe van werken , vrijwilligers werk ,bezoek etc, etc. Vanaf 21 december zijn we een weekje naar Hommelheide geweest in Susteren . Op deze manier zaten we dicht bij mijn zus, konden we toch ons eigen ding doen. Samen met de familie kerst vieren en andere leuke dingen doen . Ook Oma uit Arnhem hebben we donderdags opgehaald .
Ik had van tevoren een abonnementje afgesloten bij T mobile voor internet via een dongel, 
hoopte op die manier te kunnen skypen etc. met onze kinderen in Australië . Ook speciaal voor oma aangeschaft dat zij de kinderen via skype kon zien. Nou daarmee kwam ik behoorlijk bedrogen uit . Het internet was zo traag, zo traag , het duurde echt wel 2 minuten voordat er een pagina geopend was . Met onze Timo is het helemaal niet gelukt en met Jeske een klein beetje, jammer voor Oma en voor ons en voor onze kinderen. Van te voren had ik het hier thuis uitgeprobeerd en toen leek het alsof het goed ging maar in Susteren was het huilen met de pet op. Het trage internet beïnvloed het dingen doen op een pc behoorlijk. Heb er dus bijna niet opgezeten.
Ach en dat is natuurlijk niet erg wanneer je op vakantie bent. We zijn naar Maastricht geweest naar het winterwonderland , wat was dat gezellig en sfeervol . Wanneer we volgend jaar nog iets gaan doen met mijn werk , stel ik dat voor. De sfeer, de lichtjes , de drukte , de muziek en ja ook nog een heleboel kerststalletjes. Compleet nog met een klein laagje witte sneeuw was het een echt winterwonderland. Een heerlijke stad is Maastricht.
Ook zijn we dinsdags naar de film: Er komt een vrouw bij de dokter,geweest . Een film die mij raakt , geweldig gespeeld en mooie beelden. Veel herkenning, al is het bij mij al 12 jaar geleden. Veel woorden ma
ak ik er hier niet aan vuil maar het is een film waar ik onder de indruk van ben !
Een klein reunietje van Jongenshof, eerdaags de grote maar eens op touw gaan zetten. Zijn met een paar jongens (Nu mannen) en een van mijn oud collega’s naar een 50 jarige verjaardag van een van de groepsgenoten geweest . Heel raar om te beseffen dat de jongens van toen nu mannen zijn van rond de 50 en hoe weinig ze maar met ons schelen.
V
erder uiteraard de nodige kerstdinertjes. Lunches etc en bij mijn broer die op dat moment in Vaals zat, op bezoek geweest. Ook oma is 5 dagen geweest en ja met haar moet je vooral bezig zijn , wandelen , kletsen , spelletjes doen en aangezien ze langzamerhand problemen heeft met lezen en films kijken , lopen , oriënteren geeft dat ons ook wel wat extra werk. Al met al vloog deze week voorbij. Jammer genoeg lag er in Limburg bijna geen sneeuw en daar hadden we zeker geen witte kerst, hooguit een natte stormachtige kerst.
Vanaf maandag middag weer terug in het Almeerse waar we de verjaardag van onze oudste dochter 
een beetje gevierd hebben, “oude” buren op bezoek hebben gehad , Geskyped hebben met de kinderen in Australië vlak voor dat zij oud en nieuw vierden, Vooral Timo heeft heel wat meegemaakt en zal dat eerdaags wel op zijn waarbenjij nu site neerzetten, Hij heeft 2 baantjes , 1 voor zijn dak en eten en de ander om wat centen te verdienen . Jes heeft nu wat last van de warmte geloof ik , het is daar dan ook erg heet , gaat aankomende week ook aan het werk , zit nu nog in een hostel in Melbourne. Wel gezellig om zo s morgens met ze te skypen . Ik moet alleen zorgen dat ik op tijd op ben en de honden heb uitgelaten want met ongedurige honden
om me heen is het niet lekker kletsen . Vanaf volgende week zal het weer minder worden. Op hun adresjes hebben ze vaak geen internet en slecht bereik.
Oud en nieuw hebben we heel rustig doorgebracht, met zijn tweeën thuis, We waren wel uitgenodigd bij vrienden maar met 2 zenuwachtige honden waarvan er 1 ook nog loops is ,zagen we dat toch niet helemaal zitten . Alleen laten thuis met al dat vuurwerk ging niet en Amy kliedert veel te veel de boel onder omdat bij
andere mensen te hebben. Dus thuis rustig voor de buis en dat was heerlijk, om 12 uur bij vrienden een glaasje (of 2,3 ) Champagne drinken en ook dat was erg gezellig. Vandaag een heerlijke dag met niets , wat wandelen met de honden , achter de pc .
Tj a en met onze oude jaarslot ?? wel € 10,00 gewonnen . En voor degene die geen kaart hebben gehad of nog krijgen : En voor degene die er wel een hebben gehad : Een heel goed , gezond en liefdevol 2010
Wennen, Kerstmarkt Antwerpen , Australië
Afgelopen weken ben ik een beetje mijn inspiratie en zin kwijt om nieuwe berichten te pl aatsen . Maar goed nu toch een poging .Het leventje hebben we hier zo goed en
kwaad mogelijk weer opgepakt. Alles went , Ook dit dus .
Een paar weken geleden hebben we eindelijk een nieuw tegelvloertje in onze WC gekregen ( Ja tiem en Jes , het ligt er ,kijk maar ) Onze lieve buurman Henk heeft het voor ons gelegd , Nogmaals heel erg bedankt Henk !
Ben het weekend van 5 december naar mijn schoonmoeder geweest ,Ze was niet zo lekker en erg wankel op de been , moest mij steeds vast houden. Maar al vasthoudend hebben we wel gezellig wat boodschappen gedaan in Velp .Wezen eten in Pannenkoek restaurant Strijland waar mijn jas in een keer verdwenen was, meegenomen door iemand anders die niet zo goed uit haar doppen gekeken 
had. Ben zo vriendelijk geweest om haar jas daar te laten hangen. Kreeg maandags een erg onvriendelijk telefoontje dat mijn jas daar weer hing en dat mijn schoonmoeder (van 87) hem daar maar moest ophalen. Toen ik zei dat zij dat niet kon en of ze hem bij haar af wilde geven of op wilde sturen werd er naar mij toe gesnauwd dat ze daar geen tijd voor had want ze moest werken, geen bedankje kon eraf of meedenken naar een oplossing. Een volgende keer neem ik de andere jas maar mee lichtelijk confuus was ik wel door deze reactie. Heb dus nog steeds mijn jas niet terug. Deze hangt nog steeds in het pannenkoekenhuis want naast de deur is Rheden niet.Trouwens een compliment voor het pannekoekenhuis die mij aan alle kanten probeerde te helpen !
Afgelopen weekend met mijn werk (PV) naar Antwerpen geweest, naar 
de kerstmarkt, Kerstmarkt is teveel gezegd , of je moet kraampjes met dassen mutsen en onderbroeken kerstkraampjes noemen. maar goed Antwerpen is een leuke stad dus vermaakt hebben we ons wel ! Het
betekende wel heel vroeg op, in het donker de honden uitlaten, die stonden al om 7 uur te kwispelen voor de deur en om 10 uur sávonds weer thuis. Ik heb toch een heel klein kleinnood gekocht voor in de boom, deze vond ik wel toepasselijk dit jaar . Het was uiteindelijk een heerlijke dag waar ik de rest van het weekend toch wel uit van moest rusten .Maar voor een kerstmarkt zou ik echt niet meer naar Antwerpen gaan. Dusseldorf is vele male mooier! Sanne is zondag naar Oma geweest, heerlijk die kinderen die ons wat meehelpen zodat we de bezoekjes aan oma kunnen verdelen.
Naar de honden voel ik me soms wat schuldig als w
e de hele dag moeten werken (2 X per week) maar gelukkig hebben we die dag iemand die ze uit komt laten . Toch merk ik dat ik onrustig wordt en me snel naar huis spoed , de honden in de auto laat en even (in het donker) ze laat uitrennen bij het weerwater. Een frisse “kouwe”neus hou ik eraan over maar ook alle muizenissen vervliegen aan het water. Zondag met buurvrouw Loes lekker lang gewandeld !
Kerst, tja een hoofdstuk apart, heb ik nog niet veel zin in althans aan een boom, kerststukjes etc , heb al een aantal kerstafsluitingen achter de rug , o.a. van mijn werk , van de week nog van het Hospice en Avanti en dan heb ik geloof ik wel weer genoeg kerstsfeer geproefd . Dit jaar geen cadeautjes, gourmet en visschotel, nu maar eens heel wat anders na dit heftige jaar !Zal vast ge
zellig worden.
Onze kinderen in Australië, iedere ochtend en avond zet ik nu eerst mijn pc tje aan om te kijken of er een “berichtje, mailtje “is . Timo zit nu op een bananen boerderij en heeft het heel erg naar zijn zin, Hij zit bij erg lieve mensen, heeft een surf cursus achter de rug , een buikgriepje 
een storm met hagelstenen als tennisballen, heeft geschaatst , gepicknickt en is naar het strand geweest. Het bevalt hem opperbest . Timo mailt ons geregeld en dat geeft rust maar dat moet ook mogelijk zijn, enne in de golven zijn Timo en Bram met dank aan Charlotte !
Jeske zit na een aantal leuke dagen in Brisbane op een Jillaroo kamp ,
Zie, kleine uitleg van het internet gehaald :
Leconfield Jackaroo / Jilleroo
Een bezoek aan Australië is pas echt compleet als je het leven als cowboy of cowgirl hebt uitgeprobeerd. De beste manier om dat te doen is door een cursus te doen bij een Jackaroo/Jilleroo school. Hier zit je voor 5 of 11 dagen in the middle of nowhere op een “Ozzie farm”, waar je in een paar dagen tijd van alles leert over het leven op een Australische boerderij (wel even wat anders dan in Nederland!!). Je bent meestal met een groep van ongeveer 15 tot 20 mensen van alle nationaliteiten. Veel Nederlanders, Duitsers, en Britten, maar ook Australiërs die het cowboy bestaan willen ervaren. Met deze groep wordt je opgehaald in het hostel in Tamworth (ongeveer 6 uur van Sydney), en ga je in een rammelig busje naar het landgoed Leconfield, de bekendste Jackeroo/Jilleroo school in Australië. Na een kop billy-tea bij het kampvuur krijgt iedereen een eigen paard voor die week toegewezen, waarop je om te oefenen een eind gaat rijden door de groene, soms wat droge heuvels. Wauw! Ervaring is absoluut niet nodig, na vijf dagen op de rug van een paard kun je aardig rijden! Op het paard ga je schapen en koeien bijeendrijven, wedstrijdjes tegen de andere deelnemers doen en als je wil kun je zelf galopperen en zwemmen met de paarden! Andere bezigheden zijn bijvoorbeeld hoefijzers van de paarden vervangen (met een beetje hulp natuurlijk!), schapen scheren, lasso werpen en hekken repareren. Ook moet je proberen een schaap en een kalf met de hand te vangen, dat ziet er nogal komisch uit, al die mensen achter die schapen aan! Een ander leuk onderdeel is Natual Horsemanship, dat eigenaar Tim demonstreert. De Horse Whisperer gezien? Ook daarin kan een man met behulp van gebaren en bewegingen een wild paard helemaal kalmeren. Fascinerend! De avonden breng je met z’n allen door rondom het kampvuur, gezellig bijkletsend met alle andere backpackers en met Tim, de eigenaar van Leconfield. Aan het eind van de cursus krijg je een certificaat waarmee je bij andere farms aan kunt tonen dat je een aantal basisvaardigheden bezit, dat kan handig zijn als je een baantje op een cattle station of een boerderij wilt vinden. Om de leuke tijd af te sluiten ga je met z’n allen weer terug naar Tamworth, waar iedereen, hoe moe ook, mee gaat naar een echte Australische pub, voor een grote steak en een grote pot bier! Jackeroo/Jilleroo school is een ervaring om nooit te vergeten en wat je zeker moet doen! (Met dank aan het internet)
Een soort MC Clouds daughters. Heb nu al even niets van haar gehoord en weet niet of het haar bevalt . Als het goed is, is morgen deze cursus ook voorbij en zullen we wel weer wat horen. Hoop dat ze het erg naar haar zin heeft gehad. En dat ze een baan heeft op een boerderij !
Zo en dit is weer genoeg voor een eerste blog !
D day is gekomen, De kinderen weg naar Australië. Na een groot feest vorig weekend wat tot in de kleine uurtjes duurde ( Sorry buren) . na veel dingen regelen (Vooral zij), Afscheid van familie en vrienden , Opzeggen van werk , Nieuwe spullen kopen, alles zo klein mogelijk, etc etc Stonden we dan dinsdag eindelijk op Schiphol en vertrokken onze beide kinderen naar Australié. Vaak kreeg ik afgelopen dagen te horen dat het fijn is dat ze samen gaan, dat is ook zo,geruststellend en een gevoel van veiligheid. Aan de andere kant zijn het er wel ineens 2 die weg zijn en is het wel heeeel stil in huis. En is Australië wel erg ver weg en duur om naar toe te gaan. En is het zo dat er met iets kan gebeuren met 1 van de twee verdubbeld is. Maar goed geen doem denkerij, wanneer ze veel plezier 
hebben, ervaringen opdoen voor het leven en fijne contacten krijgen dan is het ruimschoots de moeite waard. Voor hier thuis betekend het : De koelkast is weer te overzien,Het winkelwagentje maar half vol, De pc is weer bruikbaar en niet bezet, Alle lichten blijven uit boven en we hebben ineens weer veel meer gerechten waar we uit kunnen kiezen. Maar het is ook stil, De was moeten we weer zelf doen, geen gekwek aan tafel,De honden moeten we ...zelf (lees ik) uit laten, de drankjes zelf inschenken en niet iemand die mij zo nu en dan op de vingers tikt of op de rem staat . Fijn is dat we op de hoogte zijn op dit moment over het reilen en zeilen in Australië en dat dank zij hun waar ben jij 
nu site zie : jeskeinaustralië en Timoinaustralië , Ze zitten nu in de bus naar de Blue Mountains. Raar idee dat op het moment dat wij naar bed gaan , zij opstaan. Leuk als je smorgens opstaat dat er dan een berichtje staat 
nu loops is, dus is het uitkijken buiten. Eerlijk is eerlijk , ben er wel een paar dagen onder de indruk van geweest en geen zin in de pc of anders. FF afschakelen was belangrijk nu . De griep of zoiets is nu eindelijk op zijn retour en ik knap weer op,wel mag het wat minder regenen smorgens , wordt iedere dag drijf en drijf nat als ik de honden uit ga laten en heb daar wel een beetje genoeg van. Ben dan ook jaloers op het weer in Australië
Gisteren kwam mij een verhaal ter oren dat mij niet helemaal onbekend voorkomt. De geschiedenis herhaalt en herhaalt zich. En het is triest dat men niets leert !
Wederom worden er trouwe leden “weggestuurd”van de club. Leden die al jaren actief zijn en dan heb ik het niet over 2 of 3 jaar nee 10 tot 15 jaren hebben deze meiden daar gevoetbald, hebben deze mannen meiden plezier gegeven in het voetbal door er wekelijks te zijn om hen training te geven of mee te gaan met de wedstrijden, zijn trouw gebleven in de failliete sores van SV Almere en nu dit.
Wederom stond er iemand op van een andere club ,” waterwijk” wel
te verstaan die wederom het dames selectie voetbal wil gaan opzetten bij FC Almere. Dit gaat gepaard zoals altijd met vervelende consequenties. Een dames team die al vanaf jongs af aan met elkaar voetbalt , die destijds gekozen hebben om als groep 
verder te gaan wordt uit elkaar gehaald, en daarna wordt er gecoacht op “selectie”manier , En Ja de meisjes van toen, zijn nu volwassen vrouwen en zij willen dit niet en pikken dit niet , met als resultaat dat ze dus nu niet meer bij deze club voetballen ! Twee coaches die jaren zich met hart en ziel gegeven hebben zijn met ruzie weg , dit 
verdienen jullie niet !
Het doet mij pijn , onze dochter en zo ook wij zijn jaren geleden ook weggegaan bij deze club. Op dezelfde manier om dezelfde reden waar alleen prestatie schijnt te gelden en niet het plezier in het voetbal . Nu jaren later de meiden waar ze destijds mee voetbalde . nee er veranderd schijnbaar niks ! Hoe kan het dat in de goeie jaren deze club vele meiden en dames teams kende en dat dit niet echt gegroeid schijnt te zijn ! Kun je nagaan hoeveel vrouwen er in de loop der jaren weg zijn gegaan
De dag dat onze 2 naar Australië gaan komt angstvallig dichtbij Nog goed 2 weken. Veel is er al geregeld. Rugzakken , verzekeringen, visums international rijbewijs ,De waar ben jij nu sites en de facebooken . Jaja ook daar ben ik te vinden zie : Facebook Zwany , De lonely planet, dagboek
,EHBO spullen en zelfs naaigerei om een knoop aan een broek te zetten.
Over 2 weken het afscheidsfeestje , (alhoewel de uitnodigingen nog de deur uitmoeten) Afscheid van vrienden , familie etc . Het is toch anders dan een half jaartje Noorwegen of Ierland, dit is ver, heel ver weg. Het lijkt erop dat broer en zus steeds beter met elkaar kunnen vinden , uren voor de pc mooie plekjes opzoeken en reizen uitstippelen. En samen spullen kopen.
Zowel Timo als Jeske hebben al vrienden in Australië zitten. Dat is prettig. Ook ben ik wel blij dat ze met de organisatie Australian backpakkers gaan. Ze kunnen altijd iemand bellen 
en wij ook . De eerste dagen in Australië worden ze ook door hen begeleid zoals een sofinummer , bankrekening etc etc dus laten we maar hopen dat alles goed genoeg voorbereid is. Ik hoor van iedereen die in Australië geweest is dat het geweldig moet zijn. Ben benieuwd of wij er
ook nog terecht komen.
Ondertussen ben ik uiteraard ook aan het googelen op Australië en dan krijg je ook al heel wat mee over het land, hoe mooi het is , hoe groot het is etc.
Dit weekend vast een voorproefje gehad hoe stil het in huis is. Ze zijn met zijn tweetjes naar mijn zus en oma toe dit weekend en wij dus met zijn tweeën thuis. Ook best lekker ! Maar of dat na een paar weken nog zo is ? We zullen het wel ervaren.
Wat was het mooi deze week. Mijn ochtend wandelingen waren heerlijk om te doen, In de dauw, met opkomende zon en dan in een herfst (bos) park. Vandaag is daar ben ik bang een einde aan gekomen. Wat een 
regen en wind vanmiddag, honden weer, zelfs onze beide honden wilden niet naar buiten of gauw weer naar huis. Tja dat is het enige waar je niets aan kunt doen het weer ! Maar goed ook. Hier begint de dag dat twee van onze kinderen naar Australië gaan in een snel tempoo dicht bij te komen. Een dubbel gevoel , blij dat ze elkaar hebben, al gaan misschien hun eigen weg daar, maar er zit er toch een dicht bij ! Maar twee zover weg is ook niet echt leuk. Maar goed als ze maar genieten en veel ervaring opdoen. Nu kunnen ze het doen , als ze eenmaal gesettled zijn kan dat niet meer. Ze hebben beiden een waarbenjijnu site opgericht zie : Jeske in Australië en Timo in Australië Ook hebben beide facebook . We hopen ze zo goed te blijven volgen en foto's te bewonderen. Uiteraard moet er nog het een en ander geregeld worden, maar de dag komt angstvallig dichterbij. Met laila hier thuis 
gaat het steeds beter, samen gaat het goed en ze begint zich steeds meer aan ons te hechten. Of dat nu goed is of niet dat weet ik nog niet. Het blijft een geinig pienter hondje en is erg makkelijk. van de week ook de griepprik gehad , de gewone ben er wel een paar dagen grieperig van geweest. Als goed is krijgen we binnenkort ook de mexicaanse griepprik . Of het allemaal goed is voor je lijf weet ik niet wat ik wel weet dat er velen ziek zijn in mijn omgeving
Vanmiddag wilde ik een aantal herfst paddestoelen foto's maken en nadat ik deze eerst in het kromslootpark gezocht heb, waar geen één paddestoel te vinden was, ben ik naar het "oude"eksternest gereden, nu het ooievaarsnest. 
Tot mijn grote onsteltenis is dat gisternacht helemaal afgebrand (zie SBS 6) Nog niet zolang geleden hebben we er nog een heerlijke lunch genuttigd met collega's, Er is nu ook een theeschenkerij gevestigd en het is tevens een zorgboerderij. Het Eksternest heeft voor mij wel iets bijzonders,het centrum waar onze kinderen de natuur ontdekten, de bijenkorfen zagen,schapen stonden, waar ik met mijn 
werk in de jaren 90 ( de peuterspeelzaal) het kabouterpad liep,een belangrijk stukje Almere
Het is er volgens mij altijd geweest, een stukje natuur midden in Almere. Afgelopen jaar gingen we er geregeld wandelen met Amy . Een aantal jaren heeft het wat stil gelegen, nadat het eksternest verhuist was naar De Kemphaan incluis de kinderboerderij en de bijenkorven, jammer want de kemphaan ligt een stukje buiten Almere en is toch een stukje verder fietsen. Voor ba
sisscholen absoluut moeilijker bereikbaar, helemaal omdat de bus er ook niet heel vaak komt. Gelukkig hadden ze afgelopen jaar het eksternest in ere hersteld met een complete thee schenkerij en heerlijke appeltaart. Hier werken ook 6 verstandelijk/psychisch gehandicapten. Wel heeft het een nieuwe naam ooievaarsnest . We kunnen nu alleen maar hopen dat het snel weer hersteld is
Hoe dit heeft kunnen gebeuren ?? kunnen we alleen maar gissen, kortsluiting , brandstichting , een weggegooide sigaret ? Wie zal het zeggen, het zal wel uitgezocht worden en hopelijk herbouwd, want dit stukje Almere mag niet verloren gaan !
O ja en die paddenstoelen ? Daar heb ik er toch nog wat van kunnen fotograferen alhoewel het er niet veel waren en ook geen rood met witte stippen ! 
Als je wil werken na je 65e
videoclip 65blijft65 (trillend op me benen/Doe maar parodie)
Luister naar de speciale bewerking van het legendarische nummer van Doe Maar en vergeet niet te tekenen op www.65blijft65.nl
STEM OOK TEGEN DEZE PLANNEN AUB
Bewerking van Doe Maar's '32 jaar (sinds een dag of twee)'
Zang: Frits Lambrechts
Tekst: Bob Fosko
Aan de clip werkten onder andere Thé Lau (The Scene), Henny Vrienten (Doe Maar) Agnes Kant
Deze week is het weer kinderboeken week . Ook Almere staat bol van de activiteiten, zo ook Avanti en Almere haven. Mij was gevraagd om een aantal foto’s
te maken, nou dat is absoluut gelukt. Wat was het leuk en gezellig. Een echt kinderfeest . Om 10 uur waren er al kinderen die een snoephuisje maakten, wat vervolgens naar de bieb werd gebracht, tussen door werd er voorgelezen, getekend, geschminkt en geknutseld en er was een kinderboekenmarkt met veel goedkope kinderboeken .
Het was echt een dag voor iedereen , alle nationaliteiten waren 
er,kinderen van jong tot oud, jongens en meisjes , opa’s en oma’s, vaders en moeders . Om 12 uur was er een tweede ronde snoephuisjes maken, , tafels moesten erbij gesleept, snoep moest bij gehaald worden, zoveel kinderen wilden deze huisjes maken. Volgens mij moeten de kasten van de bieb vol staan!
Als afsluiting mochten de kinderen een snoepzakje maken voor de Piñata . Een Piñata is een 
felgekleurd figuur meestal gemaakt van papier-maché die traditioneel gevuld is met zoetigheden, vruchten en cadeaus . De Piñata’s worden kapot geslagen met gekleurde stokken. Er gaan vele verhalen rond over de oorsprong van de Piñata . Wel is nu duidelijk dat de Piñata nu vooral gebruikt wordt in de Latijns-Amerikaanse cultuur bij feesten. Een kind mag bijvoorbeeld een Piñata stuk slaan op zijn of haar verjaardag , waarna er snoep, confetti, kleine cadeautjes,bloemen,noten of vruchten uit kunnen komen
Ook in Avanti werden 2 Piñata’s stuk geslagen vol 
met snoep en er werd uiteraard goed gegrabbeld en gesnoept. Het is trouwens niet zo makkelijk om deze stuk te slaan en het had heel wat stokslagen nodig voordat de “gezonde”wortel kapot was . de lolly ging wat makkelijker. Een waar feest . Ik vond het erg leuk om dit mee te maken, helemaal leuk was dat degene die dit aan de kinderen uit kwam leggen, een moeder is van een van onze opstapkinderen.
En wanneer jullie nog mooie foto’s van deze dag willen zien kijk dan naar de volgende slideshow!
Ga er toch maar een blogje aan wagen.
Het is weer oktober en dat betekend al jaren borstkanker maand. Een heel goed initiatief maar ik vraag me ook af waarom dit alleen gebeurt voor borstkanker. Wat is de reden dat alleen de vrouwen hier zo voor strijden ?? Heeft dat te maken met het verlies van vrouwelijkheid wanneer je een borst verliest ? Mooie borsten ? Met de vele vrouwen die het overkomt ? Met ook heel veel survivor s ?? Eigenlijk zou dit veel breder getrokken moeten
worden want er zijn veel meer mensen die kanker treffen , hoef ik alleen maar in onze eigen familie te kijken. Is het zo dat er in vergelijking van andere soorten kanker er meer mensen zijn die borstkanker overleven en hier dus voor kunnen strijden ??
Er zou breder veel geld opgehaald moeten worden. Voor onderzoek naar vele andere nog onbekende soorten kanker.
Vanmorgen stond er in het AD dat er veel kritiek is op de Pink Ribbon, teveel glamour achtig en te veel jonge mooie vrouwen met 2 borsten en een decolleté , eerlijk is eerlijk dit voelt niet kloppend, want wanneer je borsten niet meer mooi zijn of er niet meer zijn ,voelt dat beschadigd. Je lijf is nooit meer wat het was, al ben je een survivor. En hoe mooi je je ook maakt, je blijft last houden van die arm, die borst , een schouder die naar 
voren staat of een lijf wat aangekomen is door de behandeling. Of je hebt last van vermoeidheid . De angst die ieder jaar weer terugkomt bij de controle of wanneer je “vreemde”klachten hebt. Dit wordt toch ook te weinig belicht , hoe blij je ook bent dat je er nog bent. Het is meestal ook een emotionele maand, en het maakt veel wakker . Je bent er weer mee bezig. Jammer is ook dat de walk er niet meer is, nee tegenwoordig moet je meteen 60 km lopen, ja
en als je lijf niet meer zo wil ?? Ik mis de walk , het stil staan bij al die vrouwen/bekenden die er niet meer zijn, die geen survivor zijn. Al die lotjes die we verloren hebben en waar we verdrietig om zijn.
En wil je wel met dat lintje lopen zodat iedereen ziet dat je borstkanker gehad hebt of er mee te maken hebt ?
Zelf vond ik het fijn om mijn medelotgenoten die het niet gehaald hadden te herdenken , er bij stil te staan hoeveel “geluk”ik heb , dat is er nu niet meer , ach ja doen we het zelf toch ?? maar het had wel wat al die ballonnen de lucht in , de sfeer, de stilte , even stil staan bij wat jij nog hebt , of niet ! Uiteraard denk je er deze maand wat meer aan. Maar het gezamenlijk herdenken is er niet meer en dat vind ik erg jammer, de saamhorigheid, de herkenning. Fijn was dat we dit met ons eigen lotgenoten groepje toch een beetje hebben gedaan afgelopen zaterdag in Amsterdam
Laatste reacties